richardengelfriet.nl

Home » Posts tagged 'KISS'

Tagarchief: KISS

Waarom doen we toch altijd zo moeilijk?

Het is een enorme open deur: hou het simpel en maak dingen niet te ingewikkeld. In het Engels heet dat het KISS-principe: Keep it Super Simple. Maar ja, hoe vaak lopen we die open deur nou eigenlijk in? Ondernemer Richard Engelfriet laat aan de hand van twee voorbeelden zien hoe het niet moet, en heeft gelukkig ook nog een prachtig voorbeeld hoe het wel kan. Leest u even simpel mee?

De OV-chipkaart: van een simpel idee naar een verschrikkelijk gedrocht
De trouwe lezers van dit blog weten dat ik een groot fan ben van reizen met het openbaar vervoer. Dankzij mijn laptop maak ik van reistijd direct werktijd. Ook deze column is tijdens diverse ritten met de trein geschreven. Maar u weet ook dat ik geen fan ben van de Nederlandse Spoorwegen. Ik schreef al eerder over hun vreemde wijze van communiceren. En nu heeft de NS weer wat nieuws bedacht: ze schaffen de papieren kaartjes af. Iedereen moet verplicht reizen met de OV-chipkaart. Dat is namelijk erg makkelijk, volgens de NS. Het tegendeel is waar. Reist u even met me mee?

  • Oude situatie met papieren kaartje: Tilburg – Cuijk
  • Ik moet voor een congres naar Cuijk. Ik loop naar de kaartjesautomaat, koop een retourtje Tilburg-Cuijk en ga op reis.

    Aantal handelingen: 1.

  • Nieuwe situatie met OV-chipkaart: Tilburg – Cuijk
  • Ik moet voor een congres naar Cuijk. Op station Tilburg moet ik dan dus inchecken met mijn OV-chipkaart. Op station Nijmegen moet ik uitchecken bij de NS. Daarna moet ik weer inchecken bij de trein van Arriva in Nijmegen. Arriva is namelijk weer verantwoordelijk voor het traject Nijmegen – Cuijk. En in Cuijk aangekomen moet ik daar weer uitchecken. Op de terugweg moet ik dan weer inchecken in Cuijk, uitchecken bij Arriva in Nijmegen, inchecken bij de NS in Nijmegen en uiteindelijk uitchecken op station Tilburg.

    Aantal handelingen: 8.

Hallo, bent u daar nog? Dat zijn in de nieuwe situatie 8 handelingen! En als ik ergens vergeet in- of uit te checken, kan ik lange formulieren invullen om mijn teveel afgeschreven geld terug te claimen, of krijg ik een boete omdat ik niet goed ben ingecheckt.

En mocht ik een keer mijn waarde collega-ZZP’er Jules de Wijs, die zijn auto normaal gesproken amper uit te branden is, willen verleiden om eens mee te reizen per trein, dan moet die arme man zelfs voor 1 ritje een eigen OV-chipkaart aanschaffen. Waarop na afloop natuurlijk weer een restsaldo blijft staan. Buitenlandse toeristen hebben exact hetzelfde probleem. Kan iemand mij vertellen wat hier nou handig aan is? Waarom kan het papieren kaartje niet blijven bestaan?

Wandelen in Schalkhaar: dat is toch simpel?
Onlangs was ik met mijn jonge gezin op bezoek bij vrienden in Schalkhaar. Een pittoresk klein dorpje onder de rook van Deventer. Tussen de herfstige buien door scheen er ineens een mooi zonnetje, waarop wij besloten een kleine herfstwandeling te gaan maken. En warempel, er bleek zowaar een officieel ‘ommetje’ te zijn voor ons. De lieve wandeling van 5.5 kilometer, onder de naam ‘Wechelerveld’ gaat ons, zo vertelde het bordje, langs ‘diverse authentieke Schalkhaarder natuurverschijnselen’ leiden. Charmant.

Maar toen keek ik links onderaan het bordje: ‘Deze wandeling is mede mogelijk gemaakt door Leader Salland, Provincie Overijssel, Landschap Overijssel, gemeente Deventer, De Overijsselse Vereniging van Kleine Kernen en de Nationale Postcodeloterij’. En onderaan leest u ook nog dat er een subsidie is toegekend van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling.

Welkom in Nederland! Er zijn dus 7 organisaties betrokken bij een ommetje van 5.5 kilometer! Waarom staat er niet gewoon: ‘Deze wandeling is mede mogelijk gemaakt door onze stagiair Karin, die op een regenachtige dag een leuke route voor u heeft bedacht, vervolgens voor 50 euro bij de GAMMA paaltjes heeft gekocht en bij de lokale drukker dit bordje heeft laten drukken. Veel wandelplezier!’

Zo is het blijkbaar niet gegaan. Er is waarschijnlijk eerst een stuurgroep aangesteld, die vervolgens aan een visie heeft gewerkt rond het ‘actief laten particeren van de Schalkhaarder bevolking’. Daarna is er een focusgroep aangesteld die in gesprek is gegaan met de stakeholders, en zijn er gesprekken gevoerd met de belangengroepering ‘De Wilde Boszwam’. Daarna is er een werkconferentie belegd om de diverse scenario’s breed met het veld te bespreken en is er uiteraard ook een evaluatiecommissie geweest om het proces ‘van onderop’ te kunnen managen. Daarna is de subsidieaanvraag in 5 verschillende stadia ingediend, becommentarieert, gewikt, gewogen en uiteindelijk toegekend met waarschijnlijk nog een stevig aantal aanbevelingen. Ik gok dat er zo zeker een kleine 8 ton aan salaris doorheen is gejaagd om een wandeling van 5.5 kilometer te realiseren.

Hou het toch eens simpel!
We zijn in Nederland helaas erg goed in ingewikkelde oplossingen bedenken bij simpele problemen. Ik heb zelfs een donkerbruin vermoeden dat de bedenker van de OV-chipkaart in de Raad van Toezicht van het Schalkhaarder Ommetje zit.

Gelukkig doen onze zuiderburen het een stuk beter. In het Belgische Gent kennen ze, net als in veel gemeenten in Nederland, het probleem van wildplakkers. Organisatoren van feesten, braderieën en concerten hangen graag hun posters op plaatsen waar dat niet mag. En vervolgens heb je dan weer ambtenaren nodig die die illegaal geplakte posters eraf halen. Een tijdrovende en vervelende klus.

In Gent krabben ze geen posters meer van elektriciteitshuisjes. Daar hebben alle ambtenaren in hun postvakje gewoon 10 stickers ontvangen met een slimme tekst, bestaande uit 1 woord. Plak het over de illegaal geplakte poster heen en het probleem is opgelost. Bedenkt u zelf maar eens wat er op die sticker moet staan. Geen idee? Klik dan op deze link.

Simpel he? Ik wens u een heel eenvoudig 2013 toe!

Richard Engelfriet houdt van eenvoud. Kent u ook simpele oplossingen? Of kent u juist voorbeelden van ingewikkelde oplossingen bij simpele problemen? Laat het me weten via @rengelfriet of schrijf ze in reactie onderaan deze column. Alvast bedankt!