richardengelfriet.nl

Home » Politiek en samenleving » Waarom hebben we zo weinig vertrouwen in de weerbaarheid van onze democratie?

Waarom hebben we zo weinig vertrouwen in de weerbaarheid van onze democratie?

Wie bij bol.com zocht naar boeken over vaccinaties, bleek enige tijd vooral anti-vaccinatieboeken voorgeschoteld te krijgen. U kreeg dan bijvoorbeeld Leven zonder vaccinaties van Noor Prent voor uw neus. Daarin leest u zinnen als: ‘Een ziekte is er met een reden. Uiteindelijk […] draagt een ziekte bij aan het volwassen worden’.

Ik vind dat walgelijk om te lezen. En kwetsend voor zieke kinderen en hun ouders. Hoe afschuwelijk is het om dit te horen als je een kind hebt met leukemie?

Waar ik echter ook van walg, is de reactie van sommige mensen die vinden dat we maatregelen moeten nemen. Zo las ik dat de staatssecretaris wil dat bol.com deze boeken uit de etalage haalt, of misschien wel uit de handel wil nemen.

Deze no platform reflex zien we ook als er een enge imam komt vertellen dat hij liever de sharia heeft dan een democratie. Oppakken, die man. Of in elk geval zorgen dat hij geen preken houdt in de moskee. En we zien het momenteel ook bij Thierry Baudet: sommige mensen willen hem het liefst vandaag nog vervolgen, afschieten of ten minste het podium tot spreken ontnemen.

Vertrouwen
Waarom hebben we toch zo weinig vertrouwen in onze eigen weerbaarheid? Waarom verwachten we zo weinig van het maatschappelijk debat dat vanzelf volgt als mensen rare dingen zeggen? Waarom denken we dat als iemand ‘het verkeerde geluid’ naar buiten brengt, dat mensen daar en masse voor zwichten en het allemaal als zoete koek slikken?

Neem die boekjes bij bol.com. Dankzij alle ophef kan iedereen horen dat de wetenschappelijke waarde van Leven zonder vaccinaties even groot is als het gemiddelde sprookjesboek. En hoorden we het heugelijke nieuws dat de daling van de vaccinatiegraad is gestopt. Dat is een overwinning van het gezonde verstand.

Dat gezonde verstand heeft ons al vaker vooruitgebracht. We hebben afscheid genomen van aderlaten. Van het idee dat de aarde plat is. Van het ontslag van getrouwde vrouwen. Een halve eeuw terug predikten ‘onze’ dominees ook allerlei onzin van de kansel. Nu is het een marginaal geluid in Staphorst. Het duurt soms even, maar uiteindelijk zegeviert ons gezonde verstand.

En voor iedereen die bang is voor Thierry Baudet: maakt u zich geen zorgen. De man is uitgebreid inhoudelijk aangevallen, beschimpt en belachelijk gemaakt. Precies datgene wat we mogen verwachten van een moderne democratie met vrijheid van meningsuiting.

Ik ben een verklaard tegenstander van pogingen om onwelwillende geluiden te weren. Ik vind het levensgevaarlijk dat de overheid zich gaat bemoeien met wat echt nieuws is en wat nepnieuws, zoals in het EU vs. Disinfo project. Zo’n initiatief past bij China of Turkije, maar toch niet bij ons?

Wie is er bang voor Noor Prent als je Arjen Lubach hebt?
Wij hebben geen overheid nodig om opportunistische boekverkopers of andere malloten te bekritiseren. Dat kunnen we prima zelf. Bol.com is uitgebreid aan de schandpaal genageld. En dit gebeurt dankzij sociale media aan de lopende band. Een politicus met een racistische tweet? Krijgt binnen een uur een reprimande van weldenkend Nederland. De verkeerde foto van de dader in Utrecht online? Binnen tien minuten regent het berichten dat het niet klopt. En vergeet mensen als Arjen Lubach, Japke-d Bouma, Rosanne Hertzberger en Teun van de Keuken niet. Wie heeft er dan nog angst voor Noor Prent?


3 reacties

  1. mjpdeboer schreef:

    Ik. Als er mensen als Hitler en Goebbels opstaan.

  2. Dat soort mensen komt nu niet meer aan de macht. We hebben inmiddels een zoveel sterkere democratie. Daar mogen we best eens wat meer vertrouwen in hebben.

  3. Irma de Ronde schreef:

    Inderdaad, als onze overheid, i.c. een staatssecretaris, zich bedreigd gaat voelen door onnozele boeken als van Noor Prent, en zich daarom gaat bemoeien met de etalage van bol.com, dan is dat een zeer bedenkelijke reflex. Wat zou ik het graag eens zijn geweest met de stelling dat we voldoende vertrouwen moeten hebben in de weerbaarheid van onze democratie en dat we een zoveel sterkere democratie hebben dan in de jaren dertig. Ons ‘gezonde verstand’ wordt helaas flink ondermijnd door ons economisch denkmodel, we zijn verdoofd door marktdenken, waaraan we moraal en principes ondergeschikt gemaakt hebben. En juist die liggen onder gezond verstand. Hoeveel echt democratisch bewustzijn en realistische oordeelkunde zijn er gemiddeld nog over? Zijn we wel in hart en nieren ‘democratisch’, hebben we nog gemeenschapsgevoel, of laten we ons gewoon liever de overvloed van de (vrije) markt aanleunen? Zijn we innerlijk vooral consumenten of democratische burgers? Gelukkig zijn er nog steeds kritische en satirische tegengeluiden in de media tegen ‘verkeerde geluiden’, maar dan is er ook een groot publiek nodig met gezond verstand en ontwikkelde oordeelkunde. Is dat er (nog) voldoende? En mogen gerede twijfels daarover? Of is dat direct elitair? Dat zou jammer zijn, want dan kan dat zo nodig ook niet aangepakt worden middels onderwijs, voorlichting, etc. Inderdaad los je een eventueel gebrek aan oordeelkunde niet op met ‘no platform reflexen’ en ‘disinfo-projecten’. Mijn mening: deze Engelse termen alleen al verraden onze verslaving aan het Amerikaanse denken en die heeft ons (West-Europese) verstand erg ongezond gemaakt…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Vul hier uw emailadres in en ontvang iedere nieuwe column in uw inbox!

Bestel mijn boek ‘De Succesillusie’

%d bloggers liken dit: