richardengelfriet.nl

Home » Ondernemerschap en marketing » Disruptive innovation is stemmingmakerij

Disruptive innovation is stemmingmakerij

Disruptive innovation is niet terug te vinden in de cijfers. Het is op zijn hoogst een spannend verhaal voor goeroes die op een congres angst willen zaaien bij hun toehoorders.

U heeft er vast wel eens van gehoord: disruptive innovation. Harvard Business School professor Clay Christensen publiceerde er als eerste over in 1997. Kort samengevat: nieuwe start-ups rammelen aan de poorten van grote bedrijven en die bedrijven gaan dan failliet. Uber is de disruptive innovator van de taxibranche en Airbnb deed het in de hotelwereld. Wie niet aan disruptie doet, kan het wel schudden. Vele goeroes praten Christensen inmiddels na: disrupt or be disrupted.

Hoe plausibel het verhaal ook mag klinken, bij nader onderzoek bleek de theorie van Christensen slecht onderbouwd: slechts 7 van de 77 in zijn boek beschreven case studies bleken daadwerkelijk te voldoen aan zijn eigen criteria . Disruptive innovation blijkt maar voor een heel klein stuk (of soms zelfs helemaal niet) het succes of falen van bedrijven te kunnen voorspellen. Het mooiste voorbeeld van het ongelijk van Christensen was zijn voorspelling uit 2007 waarin hij claimde dat de Iphone nooit een succes kon worden, omdat er zoveel disrupters klaar zouden staan om het grote Apple omver te werpen. Oeps.

Cirkelredenering
Het enige dat er eigenlijk overblijft van de theorie van Christensen is een soort cirkelredenering die alleen achteraf klopt: is uw bedrijf failliet? Dat komt door disruptie. Heeft u succes? Dan moet u dus wel disruptief zijn. Iedere goeroe met een beetje gevoel voor creativiteit plakt op deze manier een disruptie-sticker op ieder voorbeeld dat hem goed uitkomt en lijkt zo het gelijk aan zijn kant te hebben. Give a man a hammer and he sees nails everywhere.

Naast een rammelende theorie blijkt disruptive innovation ook niet terug te vinden in de cijfers uit de praktijk. Het is een volslagen mythe dat al die hippe disruptive start-ups de macht overnemen van grote, logge bedrijven. Het aandeel in het Bruto Binnenlands Product (BBP) van grote bedrijven neemt juist alleen maar toe. In Amerika (u weet wel, het land van Silicon ‘disruptive innovation‘ Valley) bedroeg dat aandeel in de jaren vijftig bijvoorbeeld slechts 35 procent. Inmiddels maken grote bedrijven al voor 72 procent deel uit van het BBP. De kans dat een start-up doorbreekt, is statistisch nagenoeg nihil. Tegenover de succesvoorbeelden Airbnb en Uber staan tienduizenden mislukkingen.

De theorie van disruptive innovation is niet meer dan een managementmythe die maar voor een zeer beperkt aantal cases opgaat. Wie gelooft dat we in een start-up economie leven waar hippe disruptive innovators de dienst uitmaken, denkt precies zo als dat muisje dat tegen een olifant zegt dat ze zo lekker samen stampen op de brug.

Nog meer managementmythes
Kent u zelf nog een managementmythe of wilt u dat ik een mogelijke mythe voor u onderzoek? Laat het hieronder weten!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Vul hier uw emailadres in en ontvang iedere nieuwe column in uw inbox!

Bestel mijn boek ‘De Succesillusie’

%d bloggers liken dit: