richardengelfriet.nl

Home » Politiek en samenleving » Stop met clichédiarree en start met kiezen

Stop met clichédiarree en start met kiezen

Ik ben zwevende kiezer en heb het maar moeilijk met al die politieke partijen die mijn stem willen bij de gemeenteraadsverkiezingen. Waar kies ik voor? Wil ik ‘nu vooruit’ of ‘samen aan de slag’? ‘Terug naar de menselijke maat’ of ‘niet gaan voor cijfers, maar voor mensen?’ Of wat dacht u van een keuze tussen een partij die zegt ‘te handelen vanuit de bewoners’ en een partij die aangeeft ‘een bekwaam en betrouwbaar gemeentebestuur’ te willen?

Ik verzin dit niet. Dit zijn allemaal slogans op verkiezingsposters in mijn gemeente. En ik vermoed dat het in uw gemeente niet veel beter zal zijn. Het is een onuitputtelijke stroom aan clichédiarree waar ik niets mee kan. Ik moet dan gelijk denken aan een mailtje van een ZZP’er die verlegen zat om werk. Om haar kwaliteiten te onderstrepen schreef ze mij: ‘Ik ben een pro-actieve en doortastende persoonlijkheid die houdt van uitdagingen en altijd streeft naar win-win-situaties’.

Clichédiarree noem ik ook wel lucht verplaatsen. Want al die politieke partijen zeggen natuurlijk helemaal niets. Ik ken tenminste geen enkele partij die ‘nu achteruit’ wil, of tegen de menselijke maat is. En dat zou die ZZP’er ook moeten snappen. Of kent u ZZP’ers die zichzelf promoten met ‘ik rommel over het algemeen gewoon een beetje aan en stuur dan op een gegeven moment een factuur. En verder doe ik altijd watjes in mijn oren zodat ik dat gezeur van mijn klanten niet hoef aan te horen’.

Toch is clichédiarree erg populair. U komt het ook tegen in mission statements van bedrijven (‘wij zijn een daadkrachtige organisatie die resultaat voorop stelt en werkt vanuit visie’) en in kersttoespraken van staatshoofden (‘door verbindingen aan te gaan kunnen mensen samen een kracht ontwikkelen die bergen kan verzetten’: dit kwam echt uit de mond van onze eigen Willem-Alexander).

Het is blijkbaar erg verleidelijk om niets te zeggen. Maar hoe verleidelijk ook: clichédiarree leidt altijd tot misverstanden over wat iemand nu precies bedoelt. Clichédiarree is immers richtingloze wenstaal: iedereen is het er mee eens, maar niemand weet wat hij moet doen.

Daarom een simpel advies: stop met clichédiarree en start met communiceren in keuzes. Een keuze betekent dat je aangeeft dat je A wilt doen, en niet B. Terwijl B ook verdedigbaar is. Een klassiek voorbeeld is het antwoord dat politicus Pim Fortuyn tijdens een lijsttrekkersdebat gaf op de vraag wat hij ging doen aan de files: ‘Niets. Ik wil aan de slag met zorg, veiligheid, integratie en onderwijs.’. De gespreksleider probeerde nog een keer aan te dringen: ‘Maar meneer Fortuyn! De files zijn een groot maatschappelijk probleem! Nederland staat vast!’. Fortuyn hield voet bij stuk: ‘Dat klopt. En als je dat een groter probleem vindt dan zorg, veiligheid, integratie en onderwijs moet je dus niet op mij stemmen. Als je files een belangrijk probleem vindt en je wilt meer asfalt, stem dan VVD. Als je files een belangrijk probleem vindt en je wilt meer openbaar vervoer, stem dan GroenLinks’.

Beperk u dus in de toekomst tot keuzetaal. Vertel wat u wél wilt, en wat u níet wilt. En om te controleren of u ook echt een keuze durft te maken, kunt u zich heel eenvoudig afvragen of datgene wat u niet wilt, wel verdedigbaar is. ‘Gaan voor resultaat’ is dus geen keuze, net zo min als ‘de klant centraal stellen’. Als u echter zegt: ‘Wij gaan voor de laagste prijs en niet voor service’ (hallo Ryanair!) maakt u wel een keuze, net zoals u dat doet door te stellen dat ‘wij onze klanten pas een vergoeding in rekening brengen als wij resultaat voor hem hebben geboekt’ (hallo beleggingsbank Alex!).

Naast het geven van richting heeft keuzetaal nog een belangrijk voordeel: u vergroot op een simpele manier uw herkenbaarheid. Ik zou u niet kunnen uitleggen wat het verschil is tussen telefoonwinkels The Phone House, BelCompany en GSMPlaza. Allemaal schreeuwerige winkels die geen keuzes maken: ze profileren zich allemaal met de laagste prijs, de beste kwaliteit en de meeste toestellen. Loop een keer binnen bij een AppleStore en u ziet het verschil: dure telefoons en amper keuze. Een gat in de markt.

Daarom mijn slotvraag aan u: aan welke keuzes kan ik u herkennen?


1 reactie

  1. Ernest Peijnenburg schreef:

    Ik twijfel veel. Maar dan wel integer (verdomme, wéér zo’n cliché)
    (natuurlijk heb je gelijk Richard, maar cliché’s horen bij een maatschappij die gemanaged wordt. Twee dagen geleden trof ik op straat een vrouw die woedend werd op een ‘stelling’ op een vuilniswagen: ‘Afval bestaat niet’.
    Onze conclusie: tegen onbenul is niet te vechten)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Vul hier uw emailadres in en ontvang iedere nieuwe column in uw inbox!

Bestel mijn boek ‘De Succesillusie’

%d bloggers liken dit: