Zo heurt het: Uitnodigen doe je persoonlijk
Als je iemand wilt toevoegen aan je netwerk op LinkedIn, moet je die persoon daarvoor uitnodigen. Gek genoeg doen de meeste LinkedIn-gebruikers dat met de standaardtekst: ‘I’d like to add you to my network’. Ik vind dat altijd erg onbeleefd en onpersoonlijk. Als je naar een borrel gaat om nu eindelijk eens meneer Jansen te ontmoeten, dan mag ik toch hopen dat je het gesprek toch ook niet opent met ‘I’d like to add you to my network’? Dan stel je jezelf toch ook even netjes voor, en geef je aan waarom je zo graag met meneer Jansen wilt praten?

En daarom tikt een fatsoenlijke LinkedIn-gebruiker altijd een klein kattebelletje bij zijn uitnodigingen op LinkedIn: ‘Dag mijnheer Jansen. Wij spraken elkaar op het congres afgelopen woensdag, en ik zou u graag toevoegen aan mijn netwerk. Als u wilt, stuur ik u ook die link nog op naar die website waar we over spraken’. Dat is toch een kleine moeite? Deze manier van netwerken maakt het allemaal net even wat persoonlijker, en daarmee vergroot het de effectiviteit van het netwerken.

Zo heurt het: Weiger anonieme uitnodigingen
Als u tip 1 toepast, kunt u met tip 2 gelijk goed doorpakken. Als u zelf een invite ontvangt met de standaardtekst ‘I’d like to add you to my network’, negeer deze dan. Of stuur eerst een klein berichtje terug waarin u vraagt wie er aan de andere kant van de lijn zit, en waarom deze met u wil linken. Ik doe dit al jaren, en opmerkelijk genoeg krijg ik van ongeveer 80% geen enkele reactie terug. Als iemand zo weinig in mij wil investeren door niet eens een normale vraag te beantwoorden, waarom zou ik zo’n persoon dan toevoegen aan mijn netwerk? Ik vermoed dat dit dezelfde categorie mensen zijn die op borrels ook alleen maar op zoek zijn naar een zo groot mogelijke stapel visitekaartjes, in plaats van een fatsoenlijk gesprek.

Zo heurt het niet: Henk beveelt Marieke aan, en Marieke beveelt Henk aan
Sommige mensen zijn zo hartstochtelijk op zoek naar aanbevelingen, dat ze een deal sluiten met mensen uit hun netwerk: ‘Als ik nou wat fraais over jou schrijf, schrijf jij dan ook wat leuks over mij?’. En vervolgens zien anderen dan in hun LinkedIn Update dat Henk Marieke aanbeveelt als een ‘resultaatgerichte teamplayer met lef’, en Marieke natuurlijk Henk een ‘buitengewoon prettige collega’ vindt. Hecht je dan nog enige waarde aan die woorden? Ik niet. We zijn toch geen apen die elkaars rug hoeven te vlooien?

Zo heurt het: Aanbevelingen schrijf je voor leveranciers
Een aanbeveling schrijf je als je iemand hebt ingehuurd die jouw verwachtingen ruimschoots heeft overtroffen. Of als iemand iets heeft gedaan waarvan je diep onder de indruk bent. Beperk je daarbij wel tot mensen die voor een andere organisatie werken dan de jouwe. Anders krijgen je aanbevelingen zo’n ‘wij van WC-eend adviseren WC-eend’-geurtje. Tot slot is natuurlijk een absolute no-go dat je je baas of klant gaat lopen aanprijzen. Ik noem dat altijd een Camieltje doen, naar CDA’er Camiel Eurlings die op het beroemde ‘als u voor samenwerking met de PVV bent, bent u dus tegen de motie en steekt u de groene kaart met de blauwe kant naar voren op’-CDA-congres met tranen in zijn ogen Maxime Verhagen de lucht in prees. Alsjeblieft Camiel, we zijn toch niet in Noord-Korea? Als je zo verlegen zit om werk, plaatst dan gewoon gewoon je CV op Monsterboard.

Zo heurt het: Aanbevelingen ontvang je – als je wilt hengelen ga je maar naar een visvijver
Een tijdje geleden ontving ik na afloop van een presentatie die ik had gegeven een spontane aanbeveling op LinkedIn. Ik stuurde de afzender een vriendelijk mailtje met een bedankje. Maar dat bleek niet te bedoeling. Het was voor de verzender de bedoeling dat ik hem weer een aanbeveling terug zou schrijven. Toen ik deze jongen mailde dat ik hem helemaal niet ken, kreeg ik een onthutsende reactie: ‘wat maakt dat nou uit?’.

Beste LinkedIn-vrinden, zo heurt het natuurlijk niet. Doe gewoon goed uw best, en bedank mensen die een aanbeveling voor u schrijven. Als dat te weinig spontaan gebeurt, is het wellicht eens tijd voor een carriereswitch.

Follow @rengelfriet

Tip 1. Een goede voorzitter is lui
Veelgemaakte fout onder beginnende voorzitters: ze gaan zich inlezen in de stukken van de vergadering. Zenuwachtig als ze zijn, praten ze zichzelf moed in door zich voor te houden dat ze zich goed ‘inhoudelijk moeten voorbereiden’. Ik heb goed nieuws voor deze mensen: een goede voorzitter is juist lui op de inhoud. Besteed 90% van uw tijd aan de voorbereiding op het proces. Welke discussie moet er gevoerd worden? Hoe zorg ik ervoor dat de energie tijdens de vergadering goed blijft? Hoeveel tijd besteden we aan ieder agendapunt? Welke zaalopstelling kies ik? Uw vergaderaars mogen zich richten op de inhoud, u bent van het proces. Zorg ervoor dat dat in uw voorbereiding ook terugkomt.

Tip 2. De slechtste interventie aller tijden: ‘wilt u het kort houden?’
De grootste vergaderklacht is natuurlijk altijd de tijdsduur. Mensen horen zichzelf nu eenmaal graag praten, en als Henk een enorm betoog heeft gehouden, denkt Marieke natuurlijk dat ze ook zoveel tijd ‘mag’ gebruiken. Dit fenomeen heet ook wel de Wet van Klets: geklets leidt altijd tot meer geklets. En dus grijpt menige voorzitter naar een simpel en voor-de-hand-liggend instrument: hij spreekt iemand aan met de woorden: ‘wilt u het kort houden?’. Ik kan me geen slechtere interventie bedenken. Het probleem is namelijk dat iedereen van zichzelf vindt dat hij buitengewoon puntig, bondig en ‘to-the-point’ kan formuleren. Maar door uw interventie zegt u eigenlijk: ‘U lult te lang’, en dat vindt niemand leuk om te horen. Veel handiger is het daarom om ofwel van te voren een maximum tijd af te spreken, en daar streng op toe te zien (‘u heeft maximaal 2 minuten’), ofwel de spreker uit te dagen naar de kern te gaan door de kern gewoon zelf te benoemen (‘Ik hoor u nu praten over alle randvoorwaarden. De vraag is of u het wel of niet eens bent met dit voorstel’).

Tip 3. Stop luchtverplaatsingen
Vergaderaars houden van praten. Sommigen hebben zich zelfs meester gemaakt in wat ik noem het ‘verplaatsen van lucht’: ze zeggen – overigens met een zeer ernstig gezicht – iets wat de vergadering totaal niet verder helpt. Aan u de taak de vergadering weer op het juiste spoor te brengen.

Ter inspiratie hiertoe de drie meest voorkomende luchtverplaatsingen en uw reactie hierop als gespreksleider:

• Luchtverplaatser: ‘Ik ben meer van de inhoud’
  Gespreksleider: ‘Gefeliciteerd. Maar welke inhoud moet dan nu op tafel komen?’
• Luchtverplaatser: ‘Van mij mag het wel wat concreter’
  Gespreksleider: ‘Dat is een hele vage opmerking’. Nodig dit soort kletsmajoren vervolgens uit om zélf met een concrete opmerking te komen.
• Luchtverplaatser: ‘Het moet wel SMART’
  Gepreksleider: ‘Martin Luther King was ook niet SMART. Als u er nou eens voor zorgt dat uw volgende opmerking bruist van de inspiratie, maak ik het wel SMART voor u’ (zie ook Het mag van mij wel weer wat vager).

Tip 4. Kijk veel televisie
Beter goed gejat dan slecht verzonnen. Iedere dag komt er een keur aan voorzitterstechnieken voorbij op televisie. Wat kunt u leren van…

• …Mathijs van Nieuwkerk? Van Nieuwkerk is een meester in het opsokkelen van zijn gasten. Spreek uw gasten aan op hun deskundigheid en wees niet benauwd met complimentjes (‘Meneer Jansen, we kennen u allemaal als een inhoudelijk expert. Wat is volgens u de beste oplossing?’)
• …Pauw & Witteman? Befaamd interviewduo dat zeuren tot kunst heeft verheven. De techniek is simpel. Als iemand zegt dat we naar links moeten, vraagt u of het niet beter is naar rechts te gaan. En omgekeerd. Toon verder ook niet te veel enthousiasme. Het resultaat: uw vergaderaars gaan nóg harder hun best doen hun punt krachtig te verwoorden en u heeft alle kans daar lekker op in te hakken.
• …Dr Phil? De Amerikaanse televisiepsycholoog is een groot voorbeeld voor iedereen die betere vragen wil leren stellen. Kern van Dr Phil’s aanpak is altijd dat hij zijn gasten aanspreekt op hun eigen verantwoordelijkheid. En dat is een uitstekende techniek om zeurende vergaderaars aan te pakken: ‘Fijn dat u zoveel risico’s kunt benoemen bij de voorstellen van anderen, maar wat gaat nu uw eigen aanpak zijn om dit probleem aan te pakken?’
• …Tante Es? Het alter ego van cabaretier Jurgen Raayman doet wat vrijwel geen enkele interviewer durft: zijn gasten laten lachen, verrassen met grapjes, relativeren. Komt de sfeer altijd ten goede, en houdt de vaart erin. En let ook eens op hoeveel makkelijker hij mensen meer laat zeggen dan ze van te voren hadden bedacht. Daar kan Ferry ‘ik-toon-geen-emotie-want-voor-je-het-weet-raak-ik-de-controle-kwijt’ Mingelen nog veel van leren.

Tip 5. Een voorzitter is altijd vrolijk en verrast
Veel voorzitters denken dat hun taak in alle ernst volbracht moet worden. En dus kijken ze altijd heel streng, zitten achter grote stapels papier, onderwijl liefst kauwend op hun leesbril. Dom, dom, dom. Een goede voorzitter is juist fris, vrolijk en speels. In plaats van te zitten, loopt hij rond. In plaats van ernstig kijken maakt hij juist af en toe een luchtige opmerking om de sfeer te verbeteren. Onderzoek laat zien dat mensen onder lastige omstandigheden veel scherper en doelgerichter zijn dan als je het ze te makkelijk maakt. En daarom verrast een goede voorzitter met een mooie vergelijking, een pakkende anecdote of een onverwachte vraag. Verwarren, verrassen en ontregelen zorgen namelijk altijd voor precies datgene wat iedere voorzitter graag wil: scherpte bij de vergaderaars.

Tot slot: veel plezier!
Voorzitten van bijeenkomsten is een erg leuke taak. Als je bereid bent goed te luisteren, steek je van alles op en leer je veel leuke mensen kennen. Als u nog vragen heeft, hoor ik ze graag. Ik wens u veel dagvoorzittersplezier!

Follow @rengelfriet

Take Our Poll

Wat aardig en attent dat u mij, als trouwe Vodafone-klant, een kaart stuurt voor mijn verjaardag. Vandaag, 22 oktober, ben ik inderdaad jarig. Ik ontving uw kaart ruim een week geleden. U was hiermee de eerste die mij heeft gefeliciteerd. Vol verwachting klopte mijn hart dan ook toen ik de mooie envelop vol ballonnen openmaakte. Wat lief! Ik las dat u zelf niet kunt komen op mijn verjaardag, maar dat ik met bijgaande cheque van 10 euro* zelf iets kan uitzoeken bij de Bijenkorf. Mocht u de kaart nog willen zien, kijkt u dan hieronder even.

Maar klikt u dan voor de gein ook eens op het plaatje. U ziet dan onderaan de kleine lettertjes die horen bij het *-teken in de tekst. En daar lees ik dat mijn ‘waardecheque’ alleen geldig is als ik zelf eerst minimaal 75 euro uitgeef bij de Bijenkorf. Is dat uw idee van kado’s geven, mijnheer Vodafone? Als u bij iemand komt eten en u voor uw gastheer een flesje wijn meeneemt, eist u dan ook van de ontvanger dat deze minimaal een driegangendiner met champagne en oesters voor u moet serveren? En vraagt u aan uw moeder ook altijd dat ze minimaal een hele dag komt schoonmaken voordat u haar een bosje bloemen overhandigt?

Foei, mijnheer Vodafone toch. En nu ik erover nadenk, word ik nog veel bozer. U heeft gewoon mijn persoonsgegevens zitten verpatsen aan de Bijenkorf en daar geld mee verdiend! En de Bijenkorf hoopt natuurlijk dat ze daarmee weer wat extra klantjes lokken. U lijkt verdikkeme de Kamer van Koophandel wel, die verkopen ook graag persoonsgegevens aan de hoogste bieder.

Wat een ordinaire marketingactie. Werken er geen leuke en creatieve mensen bij uw bedrijf? Waarom niet een sympathieke actie dat ik op mijn verjaardag door mijn vrienden gratis gebeld kan worden, of dat ik als kado aan 10 vrienden een smsje mag sturen. Of nog simpeler: laat een van uw telefoonbedienden mij vandaag gewoon even bellen en mij persoonlijk feliciteren en danken voor het feit dat ik al meer dan 7 jaar klant bij u bent. Vindt-ie vast ook leuker dan die stomme cheques versturen.

Mijnheer Vodafone, ik hoor graag van u!

Met vriendelijke groet,

Richard Engelfriet
Teleurgestelde Vodafone-klant.
Telefoonnummer: 0616330906.
Follow @rengelfriet